Kąpiący się w przeręblu powinni przestrzegać następujących wskazań:

-1. Do wody należy wchodzić powoli, polewając najpierw ręce, szyję, klatkę piersiową i nogi. 2. Czas przebywania w wodzie powinien wynosić 15-25 sekund, jednak nie dłużej niż 1 -2 minuty.

-3. Po wyjściu z kąpieli, należy ciało wytrzeć do sucha i wykonać rozgrzewające ćwiczenia fizyczne. Stwierdzono bowiem doświadczalnie, że skuteczność hartowania bodźcami zimna wzrasta po wykonaniu umiarkowanej pracy fizycznej. Zwiększa się wówczas efektywność procesów termoregulacyjnych. Bardzo silne rozgrza-nie ciała drogą wykonywania znacznych wysiłków fizycznych wyraźnie opóźnia procesy hartowania. Ćwiczenia fizyczne po kąpieli powinny być więc średnio intensywne.

Czytaj Dalej

Kąpiel w wodzie o temperaturze bliskiej 0°C działa pobudzająco

Badania wykazały, że kąpiel w wodzie o temperaturze bliskiej 0°C działa pobudzająco na wszystkie narządy, na układ krążenia i oddychania. Wpływa korzystnie na wzmocnienie systemu nerwowego, poprawia pracę serca i płuc, reguluje ciśnienie krwi,, podnosi tonus mięśni, obniża wrażliwość na zmęczenie, poprawia ogólne samopoczucie i wyzwala chęć do pracy.

Czytaj Dalej

Włośnica

Szczególnie groźne dla człowieka jest zakażenie włośniem krętym. Włosień kręty jest biohelmintem, którego kolejnymi pośrednimi żywicielami są szczur i Świnia. Człowiek zaraża się jedząc zarażone surowe, wędzone lub peklowane mięso wieprzowe. Larwy włośnia krętego osiedlają się w mięśniach poprzecznie prążkowanych. Towarzyszą temu burzliwe objawy: wzrost temperatury ciała (40-41 °C), obrzęk powiek, eozynofilia, bóle mięśniowe. Objawy te utrzymują się przez kilka tygodni. Choroba może skończyć się zgonem.

Czytaj Dalej

Zakażenia układu oddechowego

Ponad 80% zakażeń układu oddechowego wywołanych jest przez wirusy, cechujące się bardzo dużym zróżnicowaniem antygenowym i znaczną zdolnością przystosowania do zmiennych warunków środowiska biologicznego. Główne typy wirusów chorobotwórczych dla układu oddechowego to: myksowirusy (wirusy grypy, paragrypy), wirusy RS, rynowirusy, reowirusy, adenowirusy, enterowirusy (wirusy Polio, ECHO, Coxsackie) i wirusy opryszcz- ki. Charakterystyczne dla zakażeń wirusowych są: krótki okres wy -lęgania, ostry przebieg, szybkie ich szerzenie się (duża zakaźność), surowiczy lub śluzowy charakter wysięku zapalnego, znaczny odczyn przekrwienny z błon śluzowych przy małym stosunkowo odczynie ze strony okolicznych węzłów chłonnych, nierzadko towarzyszące wysypki skórne i wykwity na błonie śluzowej jamy ustnej i gardła. Dokładne ustalenie etiologii wirusowej wymaga wykonania pracochłonnych i czasochłonnych badań. Na podstawie powyższych elementów można jednak z pewnym prawdopodobieństwem ustalić, że w danym przypadku mamy do czynienia z zakażeniami wirusowymi, w których brak jest możliwości leczenia przyczynowego, a więc nie zachodzą wskazania do leczenia antybiotykami czy też innymi środkami przeciwbakteryjnymi.

Czytaj Dalej

Objawy kliniczne i wskaźniki laboratoryjne

Pierwszymi objawami niedokrwistości mogą być: zmiany usposobienia dziecka (apatia lub rozdrażnienie), spadek łaknienia, zahamowanie wzrostu. Bardziej nasilonej niedokrwistości towarzyszy zwykle znaczna bladość powłok skórnych i błon śluzowych. W niedokrwistości hemolitycznej często występuje żółtaczka. Niedokrwistość megaloblastyczna może przebiegać z objawami z układu nerwowego. W każdej ciężkiej niedokrwistość dochodzi do zaburzeń w pracy serca. Nagła, znaczna utrata kr wywołuje objawy ciężkiego wstrząsu i niedotlenienia. Charakterystyczną cechą białaczki jest szybkie pogarszanie się stanu ogólnego dziecka, postępujące wyniszczenie, gorączka, bladość skóry i błon śluzowych, objawy skazy krwotocznej. Często występują tu bóle kostno-stawowe i owrzodzenia na błonie śluzowej jamy ustnej oraz powiększenie obwodowych węzłów chłonnych, śledziony i wątroby.

Czytaj Dalej