Duży odsetek bólów krzyża

Ponieważ mimo leczenia (czy też, niestety, dzięki niemu!) stosunkowo duży odsetek bólów krzyża przejdzie w postać przewlekłą, w której trwałe uwolnienie się od dolegliwości jest właściwie niemożliwe, jedną z głównych ról w zespole leczącym muszą odgrywać psychiatrzy i psycholodzy. Ponadto między pacjentem a lekarzem musi zostać nawiązany stały kontakt, nacechowany wzajemnym szacunkiem, zrozumieniem i życzliwością. W pierwszym okresie leczenia chory powinien odwiedzać lekarza leczącego 2-4 razy w miesiącu. Oczywiście zespół leczący, w skład którego może w różnych okresach wchodzić od 3 do 6 osób, musi ściśle ze sobą współpracować.

Czytaj Dalej

Leżenie w łóżku – kregosłup

Aby leżenie w łóżku było najskuteczniejsze, powinno przebiegać następująco. Chory powinien leżeć na plecach z płaską poduszką pod głową. Łóżko powinno być twarde.

Czytaj Dalej

Dyskopatia

Dyskopatia jest określeniem używanym dla wszelkich zmian zwyrodnie-niowych krążka międzykręgowego, nawet gdy doraźnie nie występują objawy kliniczne.

Czytaj Dalej

Mielodysplazja i stan dysraficzny

Mielodysplazją nazywamy zaburzenia rozwojowe rdzenia kręgowego i ich następstwa w narządzie ruchu. Zmiany te powstają w okresie rozwijania się zarodka i zamykania rynienki nerwowej (3 tydzień rozwoju embrionalnego) i zwykle łączą się z niezupełnym zamknięciem się elementów kanału kręgowego, określanym nazwą dysrafii. Mielodysplazja i dysrafia mogą występować w różnych postaciach, od ‚bardzo”rozległych zmian, w których przez nie zrośnięty na znacznej przestrzeni kanał kręgowy uwypuklają się elementy opon rdzeniowych (meningocele) czy opon rdzeniowych i rdzenia (meningomyelocele), do zmian niedostrzegalnych przy badaniu kręgosłupa, lecz przejawiających się na obwodzie zaburzeniem funkcji układu nerwowego. Zmiany te mogą występować w obrębie całego kręgosłupa, najczę- /ściej dotyczą odcinka krzyżowego i lędźwiowo-krzyżowego, który w okresie rozwodowym zamyka się najpóźniej. W związku z tym następowe zmiany w narządzie ruchu w największym odsetku dotyczą kończyn dolnych i obręczy biodrowej.

Czytaj Dalej

Zakres i rozmieszczenie bólu w kręgosłupie

Jest rzeczą ciekawą, że tylne elementy kręgosłupa powinny mieć inne unerwienie niż reszta kręgosłupa. Newman twierdził, że tylne gałązki mają związek ze stabilnością kręgosłupa i nn. sinuvertebrales chronią tkankę nerwową. Podrażnienie zakończeń tych nerwów może więc wchodzić w grę w stenozie kręgowej. Kapłan zasugerował, że sam podrażniony n. sinuvertebra!is może wywołać ból i rwę kulszową. W zwężeniu bocznego zachyłku taka hipoteza powinna być brana pod uwagę. Arnoldi i wsp. oraz Ficat i wsp. dowodzą, że wewnątrzkostne nadciśnienie żylne może doprowadzić do ucisku na zakończenia nerwowe w kości. Zakończenia te prawdopodobnie są końcowymi wypustkami n. sinuvertebralis lub tylnego ramienia głównego. Prawdopodobnie w czasie laminektomii dochodzi do ich odbarczenia – w wyniku obniżenia ciśnienia żylnego, czy też zniesienia ucisku przez samą kość – z następczym ustąpieniem bólu. Na tej chyba drodze dochodzi do złagodzenia bólu w przypadku stenozy kanału kręgowego.

Czytaj Dalej